Ek het self ook al gepeuter met seegolfenergie en glo steeds dat dit jammer is dat daar nie meer ernstig daarna gekyk word nie. Ek wonder al reeds etlike jare lank of iemand dalk al daaraan gedink het om die groot dag-tot-nag temperatuurskommeling in veral woestyngebiede as energiebron aan te wend. My idee is basies: In die dag styg die oppervlaktemperatuur redelik bo die gemiddelde ondergrondse temperatuur, terwyl die omgekeerde in dieselfde mate in die nag gebeur.

As mens iets soos ’n geslote vervloeidegasstelsel sou kon ontwerp wat verkoelingsgas in groot maat kon verplaas tussen ’n bogrondse en ’n ondergrondse verspreide gastenk in die vorm van ’n pypnetwerk, kan die wisselende temperatuur bogronds en die konstante gemiddelde temperatuur ondergronds dus ’n wisselende temperatuur differensiaal verskaf wat tot ’n wisselende gasdrukdifferensiaal tussen bo- en ondergronds sal lei waardeur gas volumetries verplaas kan word om energie op te wek. Dus ’n tipe aardrotasiestralingsvlakgolfgenerator.

Gestel die bogrondse pypnetwerk van die geslote gastelsel sou in die namiddag tot vyftig grade bak en in die oggend vroeg tot ongeveer tien grade daal, sal dit beteken dat die temperatuur in die ondergrondse pypnetwerk ’n redelike konstante dertig grade sal bly weens termiese inersie en isolasie van die aardbodem. Dit sal beteken dat die verkoelingsgas in die dag sal afkook en kondenseer ondergronds en in die nag sal opkook en kondenseer bogronds in ’n ewigdurende en voorspelbare siklus.

Optimum volumes verkoelergas kan op op hierdie manier heen-en-weer onder druk verplaas per 24 uur-siklus. Indien ’n minimum turbine werksdruk differensiaal eers oorskry moet word voordat kleppe die gas deur die turbine toelaat, kan optimum werkverrigting oor effens verkorte tye automaties beheer word. ’n Deel van die energie kan as saamgeperste lug in groot drukvate gestoor word om energie tydens die dooie ewewigstye te verskaf wanneer die turbine se kleppe toe is om sodoende ononderboroke energie in harmonie met die aanvraag te lewer.

Een ding is seker, geweldige hoeveelhede sonstralingsenergie straal bedags in, veral oor woestyngebiede om net weer snags as infrarooi hitte uitgestraal te word. Hierdie voorspelbare termiese oppervlakenergiegolf bied ’n geweldige benutbare energiepotensiaal. So ’n stelsel behoort met goeie outomatiese beheer, sonder toesig vir lang tye effektief te opereer, veral omdat skadelike klimaatsfaktore onmoontlik so ’n geslote gasstelsel kan binnedring, wat beteken dat meganiese komponente ontwerp kan word om ’n lang en voorspelbare werkslewe te hê.

Onderhoud kan dus met met akkuraatheid vooruit beplan word. ’n Ander groot voordeel in die benutting van woestyn, net soos die see-energie is natuurlik dat die wildernis grond vir so ’n aanleg goedkoop en beskikbaar behoort te wees. Andersinds kan kleiner installasies selfs ’n enkele huis of huise van krag voorsien mits alle faktore dit toelaat. Indien ’n lae lekkasierisiko bestaan en ’n omgewingsvriendelike gas gebruik word, sal die omgewingsimpak en risiko minimaal wees in ’n dorre woestyngebied.

Die energie wat so opgewek word kan selfs gebruik word om vars water deur kondensasie of waterontsouting te lewer aan geskikte boerdery in ’n omgewing waarin dit andersinds onmoontlik sou wees. Dit kan lei tot ’n dubbele voordeel en selfs die vestiging van nuwe beskikbare grond vir die bio-brandstof bedryf sonder om bestaande voedselproduksie te benadeel.

 Kontak my gerus na saans by 072-447-9422.

– Izak van der Westhuizen, Brackenfell

Lewer kommentaar op hierdie bydrae